Czy osoba ze statusem UKR, która zarejestrowała się jako prywatny przedsiębiorca, może dostać kartę w oparciu o działalność gospodarczą?

Przepisy specustawy (czyli ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa) mają pierwszeństwo przed przepisami ustawy o cudzoziemcach. Jednakże gdy dane kwestie dotyczące pobytu czasowego nie zostały uregulowane w specustawie, stosujemy ustawę o cudzoziemcach. 

Należy tutaj zwrócić uwagę na art. 99 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którym cudzoziemcowi odmawia się udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy jeżeli cudzoziemiec korzysta z ochrony czasowej. Osoby objęte tzw. specustawą są objęte ochroną czasową. Z tego przepisu wynika zatem, że organ odmówi udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy np. ze względu na prowadzenie działalności gospodarczej.

Ukrainiec którego obejmuje specustawa może jednak ubiegać się o zezwolenie na pobyt czasowy. W razie spełnienia wszystkich warunków określonych w art. 38 ust. 1 i braku przeciwwskazań wynikających z ust. 4 tego przepisy organ jest zobligowany (musi) udzielić zezwolenia. Organy administracji nie muszą zatem badać, czy cudzoziemiec ma w Polsce zapewnione miejsce zamieszkania, wystarczające środki finansowe czy ubezpieczenie medyczne. Obywatel Ukrainy, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy będzie uprawniony do wykonywania pracy na terytorium Polski bez konieczności posiadania zezwolenia na pracę.

Jeśli chodzi o prowadzenie działalności gospodarczej, uprawnienie to wynika z art. 23 specustawy:  Obywatele Ukrainy, których pobyt na terytorium Polski uznaje się za legalny na podstawie niniejszej ustawy mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy, pod warunkiem posiadania numeru PESEL.

Podsumowując, przedsiębiorca może ubiegać się o pobyt czasowy, ale nie ze względu na prowadzenie działalności gospodarczej. Ma jednak prawo do jej prowadzenia na podstawie przepisów specustawy.